verslag perureis

In januari ben ik naar Peru gereisd, om daar als architect de bouw van de gaarkeuken voor de stichting Niños Emanuel voor te bereiden. Op zondag zes januari ben ik via Amsterdam naar Lima gevlogen en de volgende dag samen met David Cardenas, de leider van stichting Niños Emanuel, doorgereisd naar Huancayo, een middelgrote stad in het binnenland van Peru. Dat betekende een acht uur durende busreis via een bergpas dwars over de vijfduizend meter hoge reuzen van het Andesgebergte. De stad Huancayo ligt op drieduizend meter hoogte, waardoor je lichaam toch even een paar dagen moet wennen aan de ijle lucht. Gedurende de eerste week in Huancayo overnachtten we in het huis van een dame uit de kerk van David. Overdag zorgden Flor en Braulio, het voorgangersechtpaar van Casa de Oración (Huis van Gebed), voor heerlijke Peruaanse maaltijden.

De volgende dag hadden we de eerste afspraak met een Maestro. Dit is een soort hoofdaannemer die zelf niet bouwt, maar onderaannemers inhuurt, de planning maakt en materialen inkoopt. Deze gaat offerte uitbrengen, uitgaande van een constructie van baksteen en beton, zoals veel voorkomt in Peru. De tweede aannemer die we gesproken hebben is een klein, lokaal bedrijf uit La Breña, die goed met adobe kan bouwen. Dat zijn gedroogde aarden stenen, een traditionele bouwmethode die vaak gebruikt wordt in ontwikkelingslanden. In het ontwerp was hier al vanuit gegaan, maar aan de hand van hun input is het ontwerp verder geoptimaliseerd. Deze aannemer gaat ook een offerte uitbrengen voor de nieuwbouw. Woensdag hebben we de gaarkeukens bezocht om de huidige situatie op te nemen en een middag door te brengen met de kinderen. Marina, een vriendin en ik hadden thuis een halve koffer vol kleine presentjes gemaakt voor de kinderen, waar ze heel blij mee waren. Ik vond het supermooi om te zien hoe Flor, Guadelupe, Maria, Honorato en Natividad dit werk met hun hele hart doen en zich zo geweldig inzetten voor de kinderen.

Bij een overleg met El Shaddai, een Engelse hulporganisatie, was toevallig een architecte aanwezig die vloeiend Engels spreekt. Zij brengt ons in contact met een derde aannemer om een offerte uit te brengen, en kan ons hopelijk verder adviseren bij de bouwvoorbereiding. Aan het einde van de eerste week zijn we naar de stad La Merced in het regenwoud gereisd, om daar een bevriende voorganger te bezoeken en het tropisch regenwoud te bekijken. De pracht van de natuur en de grootsheid van het landschap waren overweldigend.

Aan het einde van de week in Huancayo hebben we de kerkdienst in Casa de Oración bezocht, waar ik iets kon vertellen over de bouwplannen van de stichting en de bijzondere manier waarop ik als architect daarbij betrokken ben geraakt. De tweede week in Peru hebben we in Lima bij Jenny en José, de zus van David en haar man, gelogeerd. De gastvrijheid van Peruanen is ongekend. Er werd iedere dag bijzonder goed voor ons gezorgd en ik werd opgenomen in de familie alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. Helaas heb ik van de stad Lima minder kunnen zien doordat ik ziek werd. De stad zelf is niet bijzonder mooi, maar bruist wel van leven met maar liefst zeventien miljoen inwoners. Ik heb veel cultuur kunnen snuiven in de straten, pleinen, winkeltjes, overvolle bussen en musea; een prachtige ervaring. Aan het einde van de tweede week ben ik terug gevlogen naar Schiphol waar Marina en Jan me verwelkomden in de aankomsthal.

Ik kan terugkijken op een mooie tijd in Peru, waarin we goede contacten hebben gelegd voor de bouw en het ontwerp voor de nieuwbouw verder hebben kunnen uitwerken. De komende weken werken we de technische tekeningen verder uit zodat de aannemers hun offertes kunnen uitbrengen, en de stichting fondsen kan werven voor de bouw. Een impressie van de reis kunt u hieronder bekijken.

[chromeless id=I1eZT2ew3AQ width=950 height=534 autoplay=no ytcontrols=no]

Reacties zijn gesloten.